Historia - Otolaryngologia

W roku 1879 decyzją władz Wydziału Lekarskiego UJ i za zgodą władz w Wiedniu powierzono wykłady z wyodrębnionego przedmiotu laryngologii Przemysławowi Odrowążowi-Pieniążkowi (1850-1916), wówczas mianowanemu docentem tego przedmiotu. Pieniążek był absolwentem krakowskiej uczelni, którą ukończył w 1874 roku otrzymując wówczas dyplom doktora medycyny. Już w trakcie studiów zainteresował się bliżej schorzeniami krtani, decydując się na specjalizację w tym właśnie kierunku. Od roku 1875 przebywał w Wiedniu, gdzie kształcił się z laryngologii i rynologii w klinikach profesorów L v. Schröttera, C. Störka i J. Schnitzlera, których można uznać za pionierów tych właśnie dyscyplin klinicznych. Po powrocie do Krakowa w roku 1878 poczynił starania o uzyskanie habilitacji. Z początkiem 1879 otrzymał decyzją Rady Wydziału lekarskiego veniam legendi, i o czym już nadmieniłem na samym wstępie, docenturę.
Przemysław Pieniążek stanął przed trudnym zadaniem budowania od samych podstaw kliniki chorób krtani, tchawicy, gardła i nosa, która w przyszłości stanie się kliniką otolaryngologii UJ. Brakowało wszystkiego, a środki finansowe jakie mógł wówczas otrzymać były nader skromne. Dlatego też nie raz i nie dwa kierownik sięgał do własnej kieszeni i płacił za najpotrzebniejsze przedmioty i towary! W sensie dosłownym utrzymywał powierzoną mu klinikę! Stąd trzeba się było ograniczyć do prowadzenia wykładów i przyjmowania pacjentów wyłącznie w trybie ambulatoryjnym. Wszelkie operacje wykonywano w klinice chirurgicznej UJ. Traktowano to jako stan przejściowy, lecz jak to niestety nader często bywa, prowizoryczne rozwiązania mają zadziwiająco długi żywot. Przyznany w 1888 roku Pieniążekowi tytuł bezpłatnego profesora nadzwyczajnego, honorował wiedzę i kunszt, ofiarność i trud krakowskiego lekarza, nie zmieniał jednak niczego w sferze materialnej. Utworzenie wyodrębnionego oddziału dla chorób górnych dróg oddechowych w Szpitalu św. Łazarza nastąpiło dopiero w 1894 roku. W rok później prof. Pieniążek podjął żmudne starania o uzyskanie pierwszego etatu asystenckiego. W roku 1899, po długich zabiegach o poparcie, oddział szpitalny zostaje przekształcony w klinikę uniwersytecką. A wszystko to w ciasnocie i wilgoci, w suterynach pawilonu chirurgicznego – znanego w Krakowie jako „Czerwona Chirurgia". Później zaś, już w początkach XX stulecia, klinika znajdzie się w małym budynku przylegającym do tegoż pawilonu, skąd „wyprowadziły się choroby zakaźne". Stąd muszą budzić podziw osiągnięcia Przemysława Pieniążka, które rangą odpowiadały wynikom uzyskiwanym w najlepszych światowych ośrodkach. Tym samym zrozumiałym stał się fakt uzwyczajnienia profesury, co nastąpiło w roku 1903.

 

1
2
3
4
5

Kontakt

ul. Św. Anny 12,
31-008 Kraków
tel.: +48 (12) 422-54-44
fax: +48 (12) 422-40-06
e-mail:
dziekwl@cm-uj.krakow.pl